Naddruk oraz głęboka czerń
Głównym powodem używania technik naddruku i wzbogaconej czerni jest polepszanie głębi czarnych obiektów na wydrukach. Naddruk jest bardziej złożonym procesem do zinterpretowania przez urządzenie wyjściowe niż wzbogacanie czerni, ale pociąga też za sobą konsekwencje. Powszechnym problemem jest nieprecyzyjne dopasowanie kolorów w czasie drukowania. Technika naddruku zabezpiecza Cię przed białymi strefami. Powstają one na skutek wybrania tła pod nadrukowywany obiekt, który ulega często przesunięciu i niedopasowaniu w wydzielone miejsce. Problem ten może także być rozwiązany metodą trappingu (zalewkowania – moduł Trapper). Jednak dla obiektów małych, nieregularnych czy tekstu, naddruk może okazać się mniej czasochłonny a dać takie same rezultaty.
- Podobne tematy:
Rozwiązanie
System PuzzleFlow wspiera technikę naddruku. Opcje dla niej są dostępne w modułach ToolBox i Separator. Poza podstawowymi funkcjonalnościami dla czarnego tekstu i naddruku nieregularnych kształtów, ToolBox pozwala także zaimplementować zaawansowane opcje naddruku, takie jak: usuwanie naddruku z białych obiektów i inne.
Czego potrzebujesz:
Dostępne są dwa moduły, które wspierają technikę naddruku:
- Separator – podstawowe opcje naddruku czarnego tekstu i nieregularnych kształtów
- ToolBox – zaawansowane opcje naddruku
- Input/HotFolder i Output
Workflow
Prosty workflow który implementuje lub usuwa naddruk bądź wzbogaca czerń może wyglądać następująco:
ToolBox aplikuje naddruk dla obiektów określonego typu. Opcje naddruku i głębokiej czerni dla wybranych obiektów są dostępne w zakładce konfiguracyjnej tego modułu. Aplikuje on ustawienia na wyjściowym dokumencie automatycznie bez dodatkowej pomocy operatora. Cała konfiguracja jest rozpatrywana jako zestaw reguł stosowanych do każdego obiektu graficznego. Poniżej przedstawiono niektóre z nich:
- Jeśli w dokumencie znajduje się czarny obiekt (wypełniony, nieregularny, albo tekst) rozsądnej wielkości, aplikuj naddruk
- Jeśli obiekt jest wypełniony na czarno o średnicy większej niż 28 punktów, usuń naddruk
- Jeśli kolor obiektu ma więcej niż 90% czerni i jego optyczna gęstość przekracza 1,7 użyj czystej czerni (głębokiej) zamiast tego koloru
- Jeśli obiektem jest tekst o rozmiarze większym niż 28 punktów, usuń naddruk i użyj głębokiej czerni
Jak łatwo zauważyć, w większości kryteriów dla reguł naddruku i głębokiej czerni jest rozmiar obiektu. Dlaczego? Naddruk może powodować pokrycie farbą 300% i więcej. Taka ilość farby na dużych obiektach może powodować, że papier będzie zbyt mokry. Zamiana czarnego naddruku obiektów głęboką czernią redukuje ten efekt, ponieważ wzbogacana czerń to pokrycie farbą rzędu 110-140%. Z drugiej strony jednak, naddruk może być potrzebny, aby wyeliminować efekt białych ramek wokół przesuniętych obiektów względem wybranego pod nie tła.
Zgodnie ze specyfikacją PDF, naddruk jest specjalnym wariantem przejrzystości. Oczywiste jest, że obie właściwości dokumentu są używane dla kompletnie innych celów ale ich proces renderowania opiera się na tej samej koncepcji modelu przejrzystości. Co więcej, niektóre urządzenia rastrowe mogą mieć problem z naddrukiem jako przejrzystością. Jeśli tak jest, wzbogacana czerń może być użyta jako bezpieczny substytut do uzyskania podobnych efektów ale nie dokładnie takich samych.
Konfiguracja
Przyjrzyjmy się konfiguracji omawianego modułu:
Pierwsze trzy opcje odnoszą się do naddruku czarnych obiektów. Tutaj możemy określić wartości progowe dla wielkości naddrukowywanych obiektów. Powyżej tych wartości nie będzie aplikowany ten rodzaj druku. Jeśli uważasz, że źródłowy dokument może już posiadać nadrukowane większe obiekty, możesz to uwzględnić w sąsiedniej zakładce wartości progowych dla usuwania naddruku.
Jeśli rozważasz zamianę naddruku na głęboką czerń bądź odwrotnie, tutaj możesz aplikować wzbogaconą czerń określonych komponentów CMYK do obiektów, z których właśnie usunąłeś naddruk.
Dlaczego możesz potrzebować usunąć głęboką czerń z dokumentów? Częstą jest sytuacja, że czarny kolor tekstu lub grafika wektorowa są zdefiniowane w nie procesowej przestrzeni barwnej (RGB, Lab) albo mają dołączone profile ICC. Co gorsza, czarny tekst czy wektor może zostać skonwertowany do przestrzeni barwnej CMYK a twoje oprogramowanie do preflight-u czy zarządzania kolorem może nie rozpoznać zagrożenia. Niemniej jednak otrzymamy ten sam rezultat – kolor czarny powstanie na skutek zmieszania wszystkich komponentów CMYK:
Posiadając moduł ToolBox możesz to naprawić. Po prostu określ odpowiedni próg do rozpoznawania implementacji głębokiej czerni i skonwertuj “osobny, separowany” czarny jako czarny procesowy. Alternatywnie możesz użyć do konwersji modułu ColorManager.
Nie należy mylić głębokiej czerni z rejestracją kolorów. Później powinna zawsze być definiowana jako specjalna separacja nazywana All. Ale zdarza się, że elementy produkcji do druku (np. znaczniki) są definiowane jako obiekty CMYK ze 100% zabarwieniem każdego z komponentów. Ponadto ToolBox nie może traktować ich jako wzbogacaną czerń, nawet jeśli przekraczają określone wcześniej progi. Jeśli mamy do czynienia z obiektem w kolorze podobnym, ale spotowym, nie zostanie on zmieniony.
Należy pamiętać, że kolejność wykonywania poleceń dotyczących usuwania bądź aplikowania naddruku czy wzbogacanej czerni nie jest sprecyzowana. Każdy obiekt przechodzi przez każdą zadaną regułę i jeśli do niej pasuje, powzięta zostaje dana akcja. Oznacza to, że progi nie powinny na siebie zachodzić a określone operacje nie powinny rodzić konfliktów w pojedynczej konfiguracji. W przeciwnym wypadku rezultat może być ciężki do przewidzenia.
Jeśli zaistnieje potrzeba kontrolowania akcji z poleceń albo z jakiś specjalnych powodów zakresy mogą się na siebie nakładać, warto rozważyć możliwość umieszczenia dwóch modułów ToolBox.
Opcje zaawansowane
Istnieją jeszcze trzy dodatkowe opcje w dolnej części okna dialogowego dotyczącego naddruku. Używając ich możemy naprawić kilka częstych problemów przy naddrukach. Pierwsza opcja usuwa naddruki z białych obiektów. Może się zdarzyć, że naddruk jest już zastosowany w dokumencie ale do wszystkich obiektów, nie tylko do czarnego tekstu. W tym przypadku (również zależnym od ustawień naddruku) jasne obiekty maja kompletnie niezależne kolory a białe (0 0 0 0 CMYK) mogą łatwo zniknąć, gdyż zostaną pomalowane kolorem tła, na którym występują. Używanie naddruku do białych obiektów jest poważnym błędem, a naddruk jest często ustawiany globalnie podczas eksportowania dokumentu z aplikacji edycyjnych do formatu PDF.
Ilustracja poniżej pokazuje dwa prostokąty na niebieskoszarym tle. Komponenty CMYK lewego to 0 0.08 0 0 a prawego 0 0 0 0. Nie ma tu przezroczystości – wszystkie niechciane efekty na kolorach są spowodowane przez nieodpowiedni tryb naddruku.
Opcja Usuń naddruk z białych obiektów rozwiązuje ten problem.
Tryb naddruku jest parametrem, który kontroluje zachowanie naddruku w pliku PDF. Domyślnie (zerowy tryb naddruku) naddruk wpływa tylko na obiekty malowane kolorami spotowymi, albo mówiąc precyzyjniej, malowane tylko kolorami zaznaczonymi jako osobne, separowane (włączając proces separacji). Jeśli ustawiono dla naddruku wartość jeden, parametr ten spowoduje także zaaplikowanie naddruku do ogólnych obiektów CMYK. Zauważ, że w zależności od trybu naddruku będącego w użyciu, konwertowanie jakichkolwiek kolorów spotowych (nawet separacji procesowych) do wyjściowych komponentów CMYK może spowodować spadek wszystkich efektów naddruku. Nawet jeśli naddruk jest po konwersji a tryb naddruku jest ustawiony na zero, naddruk nie będzie dawał żadnych efektów (por. moduły bezpiecznego trybu naddruku: ColorMapper i ColorManager).
Usunięcie naddruku z białych obiektów i wypełnienie ich kolorami rejestracyjnymi rozwiązuje problem dla białych obiektów. Ale na nieszczęście, jasne (nie do końca czysto białe) kolory mogą wciąż źle się zachowywać. W nagłych przypadkach istnieje także opcja usuń naddruk z obiektów CMYK, która będzie pracować dla wszystkich kolorów CMYK. Po jej użyciu naddruk będzie tylko na kolorach zdefiniowanych do separacji. Tła z innymi barwami nie będą poddawane w ogóle naddrukowi.
Dzięki użyciu modułu ToolBox naddruk z jasnych obiektów zostanie usunięty a czarne nieregularne kształty pozostaną dalej naddrukowane, o co dokładnie nam chodziło.
Naddruk w PDF stał się bardzo złożonym procesem odkąd pojawiły się przestrzenie barwne. Ogólnie, naddruk powinien być aplikowany do kolorów zdefiniowanych w substraktywnych przestrzeniach barwnych. Dla innych przestrzeni barwnych jest on ignorowany. Zauważ, że gdy konwertujemy kolory z przestrzeni RGB do CMYK potencjalnie pozwalamy na nich na naddruk (jeśli tryb naddruku jest ustawiony na 1), a kiedy konwertujemy kolory spotowe do CMYK, ryzykujemy brak naddruku (przy domyślnym ustawieniu trybu).
Poza konwersją naddruku do głębokiej czerni, kiedy jest możliwa, możesz też pozbyć się wszystkich zagrożeń związanych z naddrukiem dzięki spłaszczaniu. Moduł TransparencyFlattener oblicza końcowy kolor przezroczystości czy inne efekty naddruku i konwertuje dokument, który wygląda tak samo jak wejściowy, ale nie zawiera już przezroczystych obiektów.