Używanie własnych czcionek w nagłówkach
Impozycja dokumentu może nieraz wymagać umieszczenia na marginesach drukowanego arkuszu dodatkowych informacji takich jak: numer arkusza impozycji, nazwę pracy, data, paski kalibracji kolorów i inne. Tego typu znaczniki zazwyczaj standardowo są pisane czcionką Courier albo Helvetica. Urządzenia drukujące są wyposażone w tego rodzaju czcionkę i można je łatwo i bezproblemowo wydrukować. Ale co zrobić, gdy tego rodzaju dodatki są napisane w innej czcionce, zawierają znaki specjalne lub narodowe i urządzenie drukujące ma problem z ich odczytaniem oraz wydrukowaniem?
- Podobne tematy:
Rozwiązanie
System impozycji PuzzleFlow pozwala na kontrolowanie czcionki używanej w nagłówkach. Służą do tego dwie zmienne: FONT_CAP oraz FONT_CB. Determinują one rodzaj czcionki używany w nagłówkach. System używa czcionek które zostały zadane zamiast domyślnej Courier czy Helvetica. Wspierane są czcionki Type1, TrueType oraz OpenType.
Definiowanie własnej czcionki
Workflow, który wykonuje impozycję z użyciem czcionki własnej w znacznikach może wyglądać następująco:
Moduł Impozycja jest tak skonfigurowany, aby zastosować wybraną wcześniej sygnaturę. Sygnatura ta używa czcionek w opisach znaczników i pasków kalibracyjnych. Moduł ten wysyła zapytanie do modułu Resource celem znalezienia odpowiednich plików zawierających zdefiniowane czcionki własne.
Zdefiniowanie własnej czcionki jest bardzo proste. Służy do tego zmienna FONT_CAP (skrót od font caption). Powinna ona zawierać nazwę czcionki (a nie tylko nazwę pliku), która jest pożądana w naszej pracy.
Czcionka używana do opisu paska kalibracyjnego jest definiowana w podobny sposób. Służy do tego zmienna FONT_CB (skrót od font calibration bar). Obie zmienne mogą zostać włączone gdziekolwiek, ale najlepszym miejscem jest zakładka Zmienne w module Impozycja. Zmienne te będą wtedy sprawdzane tylko w czasie projektowania impozycji i nie są już istotne w kolejnych etapach. Silnik impozycyjny sprawdza zmienne w czasie etapu konfigurowania znaczników na marginesach. Jeśli zdefiniowane są któreś zmienne, poprzez moduł Resource jest poszukiwana odpowiednia czcionka. Kolejność tego wyszukiwania jest ustawiania wg nazwy czcionki więc poszukiwania powinny bazować na wewnętrznej nazwie zasobów.
Jedynie co musisz zrobić to upewnić się, że wybrana czcionka jest dostępna w lokalizacji podanej przy konfigurowaniu modułu Resource oraz, że jest właściwie określona. W przypadku powyżej zostały użyte dwie standardowe czcionki z lokalizacji C:\WINDOWS\Fonts.
Aby mieć pewność, że Twój workflow będzie działał poprawnie musisz wybrać nazwy czcionek dostępnych w twoim systemie.